Stranden

2014-heden, kooldrukken, 8×11 cm

In mijn zoektocht naar het verleden bevind ik me graag op plekken waar ik geen enkele moeite hoef te doen om me in een ver verleden te wanen. Even geen moderne wagens, voorbijgangers met dopjes in hun oren en het mobiele scherm in hun gezicht. Als ik over het strand, door de duinen en langs de zee loop wordt mijn ‘nostalgia-aandoening’ even getemd. Het had zo maar een eeuw eerder kunnen zijn, de tijd is gestrand. Met snelle camera’s staat alles er vlijmscherp op, maar is niets van het stranden van de tijd terug te vinden. Kortom; weer lange belichtingen met zelfgemaakte camera’s.

Beaches 2014 – present When I’m walking on the beach, through the dunes and past the sea, my ‘nostalgia disorder’ is tamed for a moment. It could easily have been a century earlier, time has stranded. With speedy cameras, everything is captured with razor-sharpness, but there are no traces to be found of time being stranded. In short: a return to long exposures with self-made cameras.